otuzbeşbin kemanın anlatamadığı

     isterse otuzbeşbin keman olsun
     artık nasıl anlatabilir bu yalnızlığı
     turgut uyar

saklı güzellikleri en derin yerlerinde
oysa ayrık otları kaplamış sığlıkları
en arsız endamıyla çıkıp salınsa bile
gözlerinde umarsız o imdat çığlıkları

sanki aynı zamanda birkaç değişik yönde
çıldırtan uçuşuyla kelebek kanatları
hatırlatır ne kadar unutmak istesem de
yanlış ağızlardaki nihavent şarkıları

düşer tuz parça olur kırılır ellerinde
taşıyamaz yüreğim en masum yalanları
bir bakışın ölmeme kâfi geldiği yerde
çalmasın gereği yok susturdum kemanları

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>